Een Travellerspoint blog

Cruisen door South Australia

regio van wijn, fine food en idyllische landschappen

sunny 33 °C

Om onszelf wat rust te gunnen, besloten we meer stops te maken in kleine, charmante dorpjes die ons een goed idee van het rurale Ozzie leven zouden kunnen geven.

De outback zinderde nog na, maar het leven met de camper is er eentje van weinig stilstaan! Het beestje dien je draaiend te houden, de ijskast koel en de nieuwsgierigheid scherp. Bovendien moet je constant keuzes maken, schrappen wat niet past, kill your darlings. Op 5 luttele weken tijd kan je alvast een glimp opvangen van het leven down under, maar geloof ons, you ain’t seen it all!
large__MG_9188__1280x853_.jpg
Port Augusta & Flinders Ranges
Via Coober Pedy (zie vorige verslag) reden we opnieuw South Australia binnen. Port Augusta, een kuststadje met een mooie wandeldijk en een rustiek haventje, bood zich aan als eerste stopplaats.
Fish & Chips, zowat het meest populaire en goedkoopste gerecht dat je hier kan krijgen, verteert zoveel beter bij een mooie zonsondergang aan het kabbelende water! De kolonie meeuwen die ons omsingelde kregen we er per slot nog gratis bovenop.large__MG_9395__1280x853_.jpg
large__MG_9397__1280x853_.jpg
Omdat je nooit een teveel aan mooie natuur kan consumeren, besloten we verder de bergketen van Flinders Ranges National Park aan een diepere inspectie te onderwerpen. Teva’s aan, knapzak op de rug en wandelen maar. Doorheen hoge gum trees, langs smalle wegen en en passant komt de kangeroe of emu je even gedag zeggen. 100 trapjes klimmen later, spreidt het Wilpena Pound – een 80 vierkante km groot ellipsvormige vallei - zich moeiteloos voor je uit. Hoe klein is de mens in vergelijking met zoveel ongerepte, verwoestende natuur.
large__MG_9426__1280x853_.jpglarge__MG_9494__1280x925_.jpglarge__MG_9405__1280x1024_.jpg
In de Flinders Ranges passeer je regelmatig kleine gezellige dorpjes met Victoriaanse huizen, heel fotogeniek!

In de Flinders Ranges passeer je regelmatig kleine gezellige dorpjes met Victoriaanse huizen, heel fotogeniek!


large__MG_9432__1280x853_.jpg
large__MG_9437__1280x853_.jpgDrie bovenstaande foto's zijn genomen in Parachilna, een piepklein dorpje met enkele huizen en een prairiehotel waar naar verluidt menige Hollywoodster wel eens een pint drinkt of overnacht. Toen wij er waren was het hele dorp met verlof, getuige daarvan de verlaten sfeer die er heerste.

Drie bovenstaande foto's zijn genomen in Parachilna, een piepklein dorpje met enkele huizen en een prairiehotel waar naar verluidt menige Hollywoodster wel eens een pint drinkt of overnacht. Toen wij er waren was het hele dorp met verlof, getuige daarvan de verlaten sfeer die er heerste.


large__MG_9473__1280x853_.jpglarge__MG_9468__1280x853_.jpg
Ook Flinders Ranges en meer bepaald Wilpena Pound hebben een spirituele betekenis voor de lokale Aboriginalgemeenschap: hun overlevering vertelt dat de kloof gevormd zou zijn door twee slangen.

Ook Flinders Ranges en meer bepaald Wilpena Pound hebben een spirituele betekenis voor de lokale Aboriginalgemeenschap: hun overlevering vertelt dat de kloof gevormd zou zijn door twee slangen.


large__MG_9486__1280x720_.jpg
Southern Flinders Ranges - wijn- en kustregio's rond Adelaide
Na dit bezoek aan het natuurpark, reden we zuidwaarts richting Adelaide, met enkele geplande stops in gedachten. Overnachten deden we in het kleine dorpje Melrose. Een stuk grasterrein (van de plaatselijke sportvereniging) met een 5-tal verouderde karavaans op, deed dienst als camping. Ze werd uitgebaat door een vriendelijk gepensioneerd stel en kreeg duidelijk veel praatgrage zestigplussers over de vloer. Uit ondervinding weten we dat deze mensen het hart op de tong hebben en je graag terug op weg sturen met een bundel nuttige reistips.
large__MG_9508__1280x853_.jpg
large__MG_9409__1280x853_.jpg
In de kleine stadjes van de (Southern) Flinders Ranges zie je regelmatig een tempel van de vrijmetselaars opduiken. Ook in de rest van Australië zie je die open en bloot in het straatbeeld opduiken.

In de kleine stadjes van de (Southern) Flinders Ranges zie je regelmatig een tempel van de vrijmetselaars opduiken. Ook in de rest van Australië zie je die open en bloot in het straatbeeld opduiken.

Het plaatselijke lagere schooltje van Melrose.

Het plaatselijke lagere schooltje van Melrose.


Raar maar waar, de Alpaca (die we vooral kennen uit Peru en Bolivië) zie je hier regelmatig in de tuin van menig Australiër opduiken (als huisdier of als verkoopsitem).

Raar maar waar, de Alpaca (die we vooral kennen uit Peru en Bolivië) zie je hier regelmatig in de tuin van menig Australiër opduiken (als huisdier of als verkoopsitem).


De volgende dag zetten we onze trip naar het ultieme zuiden van Australië verder, maar niet zonder te stoppen in het charmante dorpje met de al even charmante naam Laura! Het was er heet, lekker (Laura is de geboorteplaats van de Golden North Icecream) elegant en charmant. Exact zoals we het van ons 'Laura' gewend zijn dus!
large__MG_9529__1280x853_.jpglarge__MG_9535__1280x853_.jpg
Kleine, authentieke dorpjes staan zelden uitgebreid vermeld in de reisgidsen, al vind je er vaak de meest sympathiek figuren, kerkjes en huizen terug. Voorgaande was zeker ook het geval in Gladstone. In dit sympathieke stadje vind je het fabriekje van Trend drinks terug, de oudste soft drink fabrikant in Australië (we breidden onze frisdrankvoorraad er uit met een F.C. Grubbs ginger beer, lemon cordial en sweet honeycider). Je kan er ook het voormalige gevangenisleven gaan ontdekken in de authentieke Gladstone Goal.
large__MG_9543__1280x646_.jpglarge__MG_9557__1280x853_.jpglarge__MG_9558__1280x838_.jpglarge__MG_9577__1280x853_.jpg
large__MG_9562__1280x853_.jpg
large__MG_9581__1280x853_.jpglarge__MG_9590__1280x1280_.jpglarge__MG_9592__1280x1280_.jpg
large_DSCN4048__1280x934_.jpg
Adelaide was reeds awesome bevonden, maar ook rondom deze stad valt er heel wat leuks en vooral lekkers te beleven. Deze regio is na een uitgebreid testparcours terecht dé wine & food region bij uitstek. In The Clare Valley vindt je tussen de kleine dorpjes en heuvels in ontelbare cellar doors die je gratis (!) wijnproeverijen aanbieden. Verblijven deden we in Auburn, een klein stadje gelegen in de valley. Op de camping ontfermde het koppel op leeftijd Helen en Erik zich over ons als waren we hun eigen kleinkinderen. Ozzie vriendelijkheid ten top! Verder hielpen we ons zittend autogat op het smalle zadel van een mountainbike en reden we 50 km lang (bij een temperatuur van 35 graden en meer) verschillende wijnhuizen tegemoet. Misschien maar goed dat fietshelmen hier verplicht worden, want met een fuzzy hoofd de steile hellingen doorkruisen, is niet altijd even koosjer. Uiteraard konden we het niet laten om enkele flessen van de geweldige wijn aan te schaffen.
large__MG_9611__1280x853_.jpglarge__MG_9627__1280x1025_.jpglarge__MG_9628__1280x853_.jpgIn the Clare Valley maken ze niet enkel wijn, hier en daar zie je ook een bierbrouwsel op de kaart staan, zoals in de Knappstein Brewery & Winery. Verdict: niet slecht en moutig bier met een bittere maar zachte afdronk.

In the Clare Valley maken ze niet enkel wijn, hier en daar zie je ook een bierbrouwsel op de kaart staan, zoals in de Knappstein Brewery & Winery. Verdict: niet slecht en moutig bier met een bittere maar zachte afdronk.


Mc Laren Vale, ten zuiden van the Clare Valley, staat ook bekend om haar fijne Riesling en complexe Merlot (haar wijnen maw.). Omdat de wijnen ons budget al zwaar hadden aangetast, besloten we het deze keer over een andere boeg te gooien. South Australia heeft ook enkele mooie surfstrandjes en idyllische baaitjes waar we de volgende dagen graag eens ons achterste op wilden neervlijen. De stranden zijn beige, de zee azuurblauw en naast wat rotsen scheidt een rij winters ogende dennenbomen de kust af van het hoger gelegen wandelgedeelte.
large__MG_9747__1280x853_.jpg
Christie Beach, Noarlunga beach, Moana Beach en Rapid Bay… zijn allemaal gelegen aan Aldinga Bay en de Gulf St Vincent en allen zijn ze even bekoorlijk. Omdat we na Thailand nog met een serieuze duikbroek vol goesting zaten, besloten we het onderwater leven in Rapid Bay op onszelf te gaan verkennen. Langsheen de houten jetty zou de plaatselijke watervriend de Leafy Seadragon zich verschuilen tussen het zeewier, een must see voor de enthousiaste duiker! Gehuld in zeer strak duikpak, stopten we on the road nog voor een refill van onze alweer lege tank. De nieuwsgierige cassière vroeg naar onze planning en vertelde er per slot nog doodleuk bij dat er die ochtend een gevaarlijke haai gesignaleerd was in Noarlunga beach, niet zo ver van onze duikbestemming Rapid Bay. Met een broek vol schrik (de goesting was wat afgenomen) doken we toch op 10 meter diepte en gingen we halstarrig op zoek naar de fameuze seadragon. De visibiliteit was geweldig en onder de jetty, in het verlengde van de zonnestralen, zagen we exotische vissen, kleurrijke zeesterren en zelfs een grote stingray. Na 3 uur ploeteren in het koude maar verfrissende water gaven we onze zoektocht naar de goed verstopte Seadragon op en waren we opgelucht dat de zogezegde haai zich niet in onze baai had schuil gehouden. Aanvallen doen ze waarschijnlijk niet, maar een innige ontmoeting met een 6 – meter lange haai is in dit stadium van duiken nog iets te afschrikwekkend.
large_DSCN4062__1280x960_.jpg
large__MG_9812__1280x853_.jpgZiehier de pier waaronder we zijn gaan duiken om de leefy seedragen te spotten. Jammer genoeg niet gezien, maar wel een grote pijlstaartrog (stingray): foto hieronder komt wel uit het Sydney acquarium aangezien we geen onderwatercamera hadden...

Ziehier de pier waaronder we zijn gaan duiken om de leefy seedragen te spotten. Jammer genoeg niet gezien, maar wel een grote pijlstaartrog (stingray): foto hieronder komt wel uit het Sydney acquarium aangezien we geen onderwatercamera hadden...


large__MG_0684__1280x1024_.jpg
Bij geluk botsten we later op de avond op de underground keet ‘The Black Cockatoo’ alwaar er een folkband zijn intrede zou doen. De tickets waren reeds lang de deur uit, maar uitbater Greg toonde tonnen sympathie voor ons, 2 budgetreizigers met een honger naar goede optredens, dat hij ons last minute nog op de guestlist plaatste. Exotische buikdanseressen, een steengoede, piepjonge upcoming folkgroep (The Bearded Gipsy men) en Greg als eclectische dj maakte van de avond 1 groot dansfeest! Bovendien konden we met onze camper ‘crashen’ op zijn parking, wat ons toeliet om de plaatselijke peercider uitgebreid te testen (appelcider wint van peer!).
large__MG_9808__1280x853_.jpg
large__MG_9805__1280x853_.jpg
Ondertussen, een eindje verderop in Melbourne, was ook Kim Clijsters serieus van jetje aan het geven op de Australian Open. Op reis, ver weg van het thuisland, voel je je raar genoeg meer Belg dan ooit tevoren. Alsof tennis ons hoogste goed was, begonnen we plots als gekken te supporteren voor onze blonde, Belgische trots. Langsheen de route door het zuiden van Australië dwongen we haast elke cafébaas om zijn tv – scherm van tennis te voorzien, want wij, Belgen, zouden en moesten Ozzy Kim (zoals ze hier nog steeds genoemd wordt) aan het werk zien. De thriller die Kim Clijsters tegen de Chinese Li Nah won, had ons meegesleept om ook de volgende wedstrijden te volgen. Door een onduidelijkheid in de programmatie, misten we de kwartfinale. We zaten in Victor Harbour wel op de eerste rij om te zien hoe de plaatselijke 'fairy penguin' kolonie van het nabij gelegen Granite Island gevoed werd. Nadien hoorden we van een lokale garçon dat Kim gewonnen had. De finale in Melbourne stond dus met stip genoteerd in onze reisplanning. Jammer genoeg hakte de uiteindelijke winnares/Russische sloerie Viktoryja Azarenka ons Kim tijdens de halve finale volledig in de pan. Er werd kort gevloekt en hiermee kwam er dan ook een abrupt einde aan onze acute tennishysterie.
large__MG_9818__1280x853_.jpglarge__MG_9823__1280x853_.jpglarge__MG_9834__1280x853_.jpglarge__MG_9843__1280x853_.jpglarge__MG_9853__1280x853_.jpglarge__MG_9866__1280x853_.jpg
Nu stond er ons niets meer in de weg om de Great Ocean Road, een idyllische kustroute onderaan de staat Victoria, verder te verkennen!

Op weg naar de Great Ocean Road, passeerden we nog het natuurgebied de Coorong, bekend om haar pelikaaneilanden. Jammer genoeg zaten de watervogels net te ver voor de telelens van Sacha. Maar niet getreurd, binnenkort vind je hier wel close ups van dit fascinerende dier!
large__MG_9890__1280x853_.jpglarge__MG_9899__1280x853_.jpglarge__MG_9903__1280x853_.jpg
Sacha's favoriete Australische bier: Little Creatures ale!

Sacha's favoriete Australische bier: Little Creatures ale!


large__MG_9932__1280x853_.jpg

Geplaatst door sacha jay 16:00 Gearchiveerd in Australië Reacties (0)

Uluru Rocks!

Northern Territory

semi-overcast 35 °C

‘Wat zijn nu enkele K’s meer of minder’ en ‘noem Uluru niet zomaar steen!’ Dat waren kort samengevat de antwoorden van enkele Ozzies toen wij hen twijfelend vroegen of Uluru de extra 600 km wel waard is. Een enkeling, de sympathieke, geëmigreerde Pool George, durfde nuchter toegeven dat Uluru voor hem niet meer betekende dan een oversized stuk rots. Dat Ulura ofte de Red Rock wel meer moest zijn dan dat, wordt al snel duidelijk als je haar naam even googelt of als je er nog maar de cover pagina van de Lonely Planet op na houdt.

Zo dichtbij (naar Australische normen) en dan dit stukje werelderfgoed missen, we zouden het ons waarschijnlijk nog lange tijd beklagen. Met een volle tank vertrokken we dus alweer richting no mansland alwaar de vegetatie wild om zich heen slaat, het uitzicht 10 keer per dag radicaal verandert en waar de road trains huiveringwekkend snel achter je aan komen gesnort.
we dachten al snel, dit is m! Later bleek echter dat dit niet dé Ayers Rock was maar een andere gigantische steen op de route (de naam zijn we jammer genoeg vergeten...

we dachten al snel, dit is m! Later bleek echter dat dit niet dé Ayers Rock was maar een andere gigantische steen op de route (de naam zijn we jammer genoeg vergeten...


large_DSCN3944.jpgmeer dan eens zie je een wrak langs de weg. Achteraf bleek de reden te zijn dat het simpelweg te veel kost om een auto in panne naar zijn thuis te slepen, omwille van de immense afstanden...

meer dan eens zie je een wrak langs de weg. Achteraf bleek de reden te zijn dat het simpelweg te veel kost om een auto in panne naar zijn thuis te slepen, omwille van de immense afstanden...

de beruchte 'road trains'. Als je die in je achteruitkijkspiegel ziet opduiken, ga je best langs de kant.

de beruchte 'road trains'. Als je die in je achteruitkijkspiegel ziet opduiken, ga je best langs de kant.

Al van ver zie je het plateau - dat zich afspiegelt tegen de horizon - voor je opdoemen. Ferm ding, dachten wij zo, al valt de immensheid van de rots pas op als je er steeds dichter en dichter bij komt.
large__MG_9031__1280x853_.jpg
Uluru en haar kleine zusje Katja Tjuta zijn gelegen in het gelijknamige Nationale Park. Een ondernemend man heeft er als enige een resort neergepoot en verplicht bij deze dan ook elke toerist er haar intrek in te nemen. De feitelijke eigenaars van het park zijn nochtans de Anangu people. Deze Aborginal commune waren de originele bewoners van dit gebied en ze eigenen dan ook vele spirituele en symbolische eigenschappen toe aan dit natuurwonder.
Elke figuur of lijn afgebeeld op deze grote knots komt overeen met een kleurrijke Aboriginal mythe waar een voor hen belangrijk dier de hoofdrol in speelt. Nuchtere Belgen als ons geloven niet zo snel in sprookjes, maar kunnen de verhaaltjes en de natuurpracht zeker wel appreciëren. Een vrouwelijke ranger (nvdr: alle rangers worden hier een toepasselijke camouflage outfit gestoken: een kaki groene broek hoog opgetrokken, met het hemdje in de broek. De beige hoed beschermt hen tegen de felle zon en het strakke touwtje rond de kin, houdt de hoed op zijn plaats.) gaf ons een boeiende uitleg tijdens een gratis begeleide ochtendwandeling langs de steen. Nadien maakte we zelf nog een ommetje (13 km) omheen het grote gevaarte. De steile wanden in rood/oranje kleur stijgen een kleine 400 meter boven je uit en gaan over in het plateau dat maar liefst 3,6 km lang is! De wandeling voert je door zanderig gebied met dorre vegetatie langsheen de grille contouren van de rots. Om de grootsheid van de rots nog meer kracht bij te zetten, moet je weten dat maar liefst 2/3de van Uluru nog verscholen zit onder de grond. Nice!

Waaghalzen kunnen in minder warme tijden de rots ook beklimmen, al wordt dit door de Anangu mensen sterk afgeraden. Niet alleen om het gevaar van deze steile klim (het dodental ligt ondertussen op 40) maar ook en des te meer om haar heilige/symbolische waarde die deze rock voor de Anangu te betekenen heeft.
large__MG_9128__1280x853_.jpglarge__MG_9124__1280x853_.jpglarge__MG_9120__1280x853_.jpglarge__MG_9112__1280x853_.jpglarge__MG_9107__853x1280_.jpglarge__MG_9068__1280x853_.jpglarge__MG_9101__853x1280_.jpglarge__MG_9052__1280x853_.jpglarge_DSCN3961.jpg
large__MG_9119__1280x853_.jpglarge__MG_9115__1280x853_.jpgoeps...

oeps...


Even verderop, in de schaduw van haar grote broer Uluru, staan de Olga’s of Katja Tjuta trots te pronken. Hun letterlijke betekenis ‘vele hoofden’ duiden op de 36 rotsen van verschillende groottes die broederlijk naast elkaar staan en waartussen diepe valleien en stille kliffen het uitzicht kleuren!
Sunrise en Sunset zijn uiteraard weer de ideale momenten om de rotsformaties in al haar geuren maar vooral kleuren te bewonderen. De stand van de zon bepaalt het kleurenspektakel. Wij kampten die bewuste dag met zware bewolking, dus het postkaartuitzicht hebben we jammer genoeg niet mogen waarnemen.
large__MG_9133__1280x853_.jpglarge__MG_9135__1280x853_.jpg
large_DSCN3933.jpglarge__MG_9143__1280x853_.jpglarge__MG_9142__1280x793_.jpg
Tot slot, de hamvraag: was Uluru een bezoekje en de bijgevolg verre tocht waard? Best wel. Noem het niet 1 van de 7 wereldwonderen of bombardeer haar niet tot de must – see in Australië, maar noem haar naar wat ze waard is: een grote rots met een verhaal in een kleurrijk landschap waarlangs je mooie wandelingen kan maken! Onze korte doortocht in Northern Territory (3 staten reeds bereden, check check!) begon en eindigde met de rots. Vanaf nu zouden we alweer zuidwaarts trekken, Adelaide en haar veelzijdige omgeving tegemoet.

Geplaatst door sacha jay 17:12 Gearchiveerd in Australië Reacties (0)

After the Opal rush!

Coober Pedy - South Australia

sunny 38 °C

Op verzoek trokken we naar het intrigerende Coober Pedy, het mijnstadje bij uitstek op meer dan 800 km van Adelaide. Het noorden van Zuid-Australië behoort al tot de outback en doet veel aan van de woestijn met haar droge, okerkleurige vlaktes, lange, verlaten highways en verstikkende temperaturen (50 graden is hier geen uitzondering!) De roadkill is alom aanwezig en uitermate divers. (nvdr: Binnenkort kunnen de niet-gevoelige kijkers hier een vlezige roadkill fotoreeks bewonderen)
Verder passeer je af en toe een enkel tankstation of een zo goed als verlaten dorp. De route naar Coober Pedy is lang en eenzaam (als je mede-passagier slaapt) maar het steeds wisselende en verbluffende uitzicht langs de weg geeft je voldoende buzz om door te sjeezen.

large__MG_8780__1280x853_.jpglarge__MG_8782__1280x853_.jpglarge__MG_9373__1280x853_.jpg
op de weg naar Coober Pedy passeerden we Woomera, een stadje dat haar naam leent van het Aboriginal woord voor speerwerper. Niet toevallig want het gebied rond Woomera is een testveld voor militaire raketten en luchtruimsystemen. Het is voor passanten dan ook enkel toegestaan via de highway het gebied door te rijden, de rest is verboden terrein. Het centrum van Woomera heeft wel een openluchtmuseum met raketten en ander militair materiaal...

op de weg naar Coober Pedy passeerden we Woomera, een stadje dat haar naam leent van het Aboriginal woord voor speerwerper. Niet toevallig want het gebied rond Woomera is een testveld voor militaire raketten en luchtruimsystemen. Het is voor passanten dan ook enkel toegestaan via de highway het gebied door te rijden, de rest is verboden terrein. Het centrum van Woomera heeft wel een openluchtmuseum met raketten en ander militair materiaal...


om een indruk te geven van de desolaatheid van het gebied: op een gegeven moment is de dichtsbijzijnde bank maar liefst 286 km verwijderd! Bummer als je dan geen cash op zak hebt, want met onze camper kan je maar 300km rijden met een volle tank...

om een indruk te geven van de desolaatheid van het gebied: op een gegeven moment is de dichtsbijzijnde bank maar liefst 286 km verwijderd! Bummer als je dan geen cash op zak hebt, want met onze camper kan je maar 300km rijden met een volle tank...

Bij het binnen rijden van Coober Pedy waan je je even op de maan. Tot zover het oog reikt, zie je amper enige vorm van vruchtbaar land terwijl de zandhopen zich ten volle, groot en klein, meester maken van het dorre landschap. De zandhopen zijn uiteraard het resultaat van de intensieve opaal mijnactiviteit die hier wordt uitgevoerd. De grond zit hier vol kostbare opaalstenen en vele mensen met grote dromen hebben hier dan ook hun intrek genomen in de hoop op deze manier hun kapitaal wat aan te dikken.
large__MG_8801__1280x853_.jpglarge__MG_8792__1280x853_.jpglarge__MG_8904__1280x853_.jpglarge__MG_8910__1280x727_.jpglarge__MG_9222__1280x853_.jpg
large__MG_8951__1280x1280_.jpg

Met de waterspray in de aanslag waagden ook wij ons aan 'noodling' aka opaal zoeken voor beginners. Niet voor niets, want slechts enkele maanden terug vond een Europese student hier de vangst van zijn leven; een opaalsteen ter waarde van 15000 euro! Geld maakt niet gelukkig, maar wat extra reisbudget konden we op dat moment maar al te goed gebruiken. Na een kwartier sprayen, kijken, hopen en vervolgens zuchten, gaven we het noodlen voor bekeken.
large_DSCN3771.jpg

De mijnactiviteiten in Coober Pedy kennen nog een andere, aparte bijkomstigheid. Omdat elk huishouden elke zomer weer kreunt onder de verstikkende, zomerse temperaturen, besloten de mensen ondergronds te gaan leven!
Met het gepaste mijnmateriaal begon de plaatselijke en diverse bevolking zo zijn dug outs of ondergrondse huizen te maken. Een huzarenwerkje dat loont! De huizen zijn best mooi en kennen een constante, aangename temperatuur van 25 graden! Het enthousiasme bleek vervolgens zo groot te zijn, dat ook kerken, winkels, café’s en hotels tot de koele ondergrond werden verbannen. Resultaat: meer dan de helft van de Cooper Pedy bevolking woont ondergronds en de vastgoedprijzen voor dug outs swingen er lustig de pan uit! De huisjesmarkt van A’pen is er niets tegen!
large__MG_8852__1280x853_.jpglarge__MG_8849__1280x843_.jpglarge__MG_8860__1280x839_.jpglarge__MG_8863__1280x1025_.jpg
large__MG_9273__1280x853_.jpg
de lokale ondergrondse bar speelde jammer genoeg geen underground deuntjes maar 90s videoclips!

de lokale ondergrondse bar speelde jammer genoeg geen underground deuntjes maar 90s videoclips!


large__MG_8817__1280x803_.jpglarge__MG_9285__1280x853_.jpg
voor één keer lieten we de camper op de parking staan en kozen we ervoor om in een budgethostel ondergronds te slapen! Het ziet er wat mager uit, maar het had een speciale sfeer. Omdat we de enige gasten waren, hadden we de keet voor ons alleen en konden we kiezen uit de 60 bedden. Kostprijs: 60AUD voor twee...

voor één keer lieten we de camper op de parking staan en kozen we ervoor om in een budgethostel ondergronds te slapen! Het ziet er wat mager uit, maar het had een speciale sfeer. Omdat we de enige gasten waren, hadden we de keet voor ons alleen en konden we kiezen uit de 60 bedden. Kostprijs: 60AUD voor twee...

De mooiste zonsondergang schrijven we ook zonder twijfel toe aan Coober Pedy’s Breakaways. Dit 40 vierkante kilometer stuk woestijn is grotendeels vlak, maar laat af en toe een heuvel of berg toe alwaar je een prachtig uitzicht krijgt op het desolate landschap. Bij avond, wanneer de zon haar laatste stralen spelenderwijs op de aarde werpt, krijg je een niet te missen kleurenspektakel die het geheel onderdompelt in een surrealistisch sfeertje. Niet verwonderlijk dat dit stukje natuurpracht al vaak de setting mocht zijn voor menig film zoals oa Mad Max of de bekende Ozzie kaskraker ‘The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert’.
large_DSCN3836.jpglarge_DSCN3878.jpglarge_DSCN3889.jpglarge_DSCN3886.jpglarge__MG_9197__1280x853_.jpglarge__MG_8987__1280x853_.jpglarge__MG_8981__1280x853_.jpgdit is er eentje voor Kristof H! Omdat hij er niet bij was, deed ik zijn move dan maar in zijn plaats, here you go, mate ;-)!

dit is er eentje voor Kristof H! Omdat hij er niet bij was, deed ik zijn move dan maar in zijn plaats, here you go, mate ;-)!


large__MG_8957__1280x853_.jpglarge__MG_9008__1280x720_.jpg
large_2DSCN3904.jpg
Alsof Coober Pedy nog niet uniek en verbluffend genoeg was, bleek dit charmante multiculti stadje ook over haar eigen radiostation te beschikken! Verscholen in een residentiële straat naast het plaatselijke schooltje (waar ze trouwens vlot mee samenwerken), brengt Dusty Radio vanuit een opgesmukte garage wekelijks haar live uitzendingen. Geïntrigeerd door het ‘underground’ radiostation en wat nostalgisch terug kijkend op ons eigen Radio Centraal verleden, gingen we op zoek naar een mogelijk, nieuw interviewtarget.
Na wat research bij de plaatselijke bevolking kregen we radiomaker en mede-bestuurslid Kevin te pakken. De man was gewillig om ons van tekst en beeld te voorzien. Hieronder alvast de beeldjes, de test (interview) volgt uiteraard nog.
large__MG_9350__1280x853_.jpglarge__MG_9339__1280x892_.jpglarge__MG_9320__1280x853_.jpglarge__MG_9329__1280x853_.jpglarge__MG_9338__1280x853_.jpglarge__MG_9362__1280x853_.jpglarge__MG_9363__1280x853_.jpglarge__MG_9308__845x1280_.jpg
Met onze 2 geluksopalssteentjes vooraan bevestigd op het dashboard verlieten we Coober Pedy voorgoed, wetende dat haar unieke vibes en oogverblindende schoonheid ons nog lang zouden bij blijven…

Geplaatst door sacha jay 4:05 Gearchiveerd in Australië Reacties (1)

Awesome Adelaide

South Australia

semi-overcast 25 °C

Na het schrappen van de Great Ocean Road en onze 2-daagse natuurervaring in The Grampians, besloten we opnieuw het stadsleven in te duiken in Adelaide.
Adelaide is Melbourne niet, maar deze hoofdstad van de staat South Australia heeft ook zo haar charmes! Wederom zijn er de brede, nette straten, de vele parken en musea en de gezellige pubs met haar dure biertjes en wijntjes.
bij het binnenrijden van de staat South Australia, krijg je deze melding: groenten en fruit uit een andere staat mogen niet binnen gebracht worden. Bummer voor de budgetreizigers die we zijn met een volgestouwde koelkast... De tweede keer waren we wel niet zo braaf.

bij het binnenrijden van de staat South Australia, krijg je deze melding: groenten en fruit uit een andere staat mogen niet binnen gebracht worden. Bummer voor de budgetreizigers die we zijn met een volgestouwde koelkast... De tweede keer waren we wel niet zo braaf.


bij aankomst op de camping, zoals gewoonlijk na sluitingstijd van de receptie, wachtte ons een persoonlijke omslag met de nodige check-in info. Mr. Jennis voelde zich belangrijk!

bij aankomst op de camping, zoals gewoonlijk na sluitingstijd van de receptie, wachtte ons een persoonlijke omslag met de nodige check-in info. Mr. Jennis voelde zich belangrijk!


large__MG_8641.jpg
en af en toe zie je een halfnaakte barefoot aussie door de stad dwalen...

en af en toe zie je een halfnaakte barefoot aussie door de stad dwalen...


large__MG_8637.jpg
large__MG_8634.jpg
de Aussies zijn trots op hun land, zo trots dat ze zelfs de namen van coverbands baseren op 'aussie tongue'. Maar seriously, Aussie ausborn? Gelukkig hebben we die niet live gezien...

de Aussies zijn trots op hun land, zo trots dat ze zelfs de namen van coverbands baseren op 'aussie tongue'. Maar seriously, Aussie ausborn? Gelukkig hebben we die niet live gezien...


Leslie poseert onwetend in een lokale preventiecampagne...

Leslie poseert onwetend in een lokale preventiecampagne...


large__MG_8645.jpg
large__MG_8657.jpg
large__MG_9729__1280x853_.jpg
Bij aankomst veranderde de opengesperde blauwe hemel in een grijze massa die haar regendruppels overvloedig van zich afschudde. Regen in de zomer in Australië? Gatverdekke, dit stond niet vermeld in the Lonely Planet. Voor de eerste keer tijdens onze trip haalden we willes nilles onze niet zo modieuze regenjassen boven voor een ontdekkingstocht door Adelaide!

Na een korte doortocht door de plaatselijke Meir, belandden we bij het Festival center, te vergelijken met het theaterplein van ’t stad. Gelegen vlakbij de Torrens rivier vind je hier alle culturele takken onder 1 dak. Wij deden een fototentoonstelling aan die ons semi kon bekoren.
large__MG_8639.jpg
Voor een goedkope lunch bezochten we de overdekte Central Market met haar ruime keuze aan verse pasta’s, Russische koopwaar, Aziatische specialiteiten en verse, ovengebakken broden. Bij regenweer komen gratis musea goed van pas. De giga Australian Art Gallery huist in een prachtig Art Deco gebouw en stelt duizenden werken tentoon waaronder ook een fijne selectie Aborignal art.

Wie nog meer van de typische Aboriginal dotpaintings wil zien, trekt best naar het Tandanya National Aboriginal Cultural Institute. Naast schilderijen, gemaakt door Aboriginals, vind je er een prachtige fototentoonstelling terug ('Pictures of a distant land' van Ricky Maynard, fotograaf uit Tasmanië) en een energieke, aboriginal dame, Stephanie genaamd, verscholen achter een hoge tafel in de hoek van de zaal. Haar kleine gestalte en grote mond trokken onze aandacht en al gauw waren we verstrengeld in een interessant gesprek over de hedendaagse Aboriginals in Adelaide en omstreken. Omdat deze dame van geen ophouden wist, duwden we niet veel later beleefd de micro onder haar neus en de fotolens op haar snoet. Het interview volgt later, als we ergens een gaatje vinden voor wat montagewerk.
large__MG_9691__1280x853_.jpglarge__MG_9715__1280x1025_.jpglarge__MG_9710__1280x1027_.jpg
Ook wanneer de avond gevallen is, blijft Adelaide verbazen met enkele interessante pubs en leuke restaurants. Wij belanden in een hotel omgevormd tot pub (dat zie je hier wel vaker) waar ze in een achterin gelegen zaaltje de plaatselijke bands een free podium aanboden. Het muzikale niveau was schommelend, al dient gezegd te worden dat er heel wat potentieel zit in sommige Australische bands. Bovendien werd het feest nog groter toen de barvrouw Happy Hour aankondigde en de pinten voor ‘slechts’ 5 dollars over de toog gingen.
Bij nacht lijkt ook de gematigde onderwereld van Adelaide boven te komen. Op straat begonnen 2 alfamannetjes spontaan op elkaars gezicht te timmeren, terwijl er verder wat andere, zatte tieners in weinig verhullende kledij, dronken de straat over waggelden. Ook zie je er regelmatig aan lager wal geraakte aboriginals bedelen voor een enkeltje richting hun woonplaats buiten de stad. Een stadsbeeld zoals wij het kennen van een gemiddelde vrijdagnacht in de stad Antwerpen (afgezien van de Aboriginals dan :-)).
Van een nogal cynische uitbater in een cd-winkel hoorden we ook nog enkele lugubere crimi verhalen over de so called stab-city Adelaide. Moordlustigers Transeksuele en lesbo’s die er car-jacks plegen en bikers die elkaar uitmoorden voor een handvol hallucinogeen middel. Een overdreven stadssage of de harde waarheid? We zullen het wellicht nooit weten.

Geplaatst door sacha jay 2:58 Gearchiveerd in Australië Reacties (2)

The 1st Kangaroo we saw…was a dead one!

Hit the road Hippie!

sunny 34 °C

In Melbourne pikten we op 2 januari omstreeks 16 u onze camper op. Maagdelijk wit en versierd met kleurrijke bloemen stond zij (nvdr: de bloempjes en haar elegantie duiden duidelijk op een vrouwtje) te blinken in de zon. Compact maar praktisch ingericht had ze met haar 195700 km al aardig wat kilometers op haar teller staan. Gelukkig zag ze er gezond uit en ready to roll voor opnieuw een slordige 15000 kilometer. Met ons. Nog steeds het olijke duo S & L, ondertussen veranderd in doorwinterde reizigers die lachen bij het zien van een slang, heersers zijn geworden in zelfvoorziening en budgettair overal munt weten uit te slaan.
large__MG_8582__1280x720_.jpg
Na het gemakzuchtige Laos was het nu aan ons om zelf de weg te bepalen doorheen het majestueuze continent genaamd Australië. De roads en highways van Australië staan bekend om hun magnifieke kleurenwissels, hun desolaat imago, hun wilde vegetatie en evenzo wilde wildlife off road. Al dienen we het woord ‘wild’ hier even te nuanceren. De eerste kangeroe die we zagen, was namelijk een plat gereten exemplaar, langs de kant van de weg…
macaber, nietwaar? Maar intrigerend feit dat regelmatig terug komt, zo on the road down under, binnenkort dus kleine fotoreeks over roadkills in Aussie land!

macaber, nietwaar? Maar intrigerend feit dat regelmatig terug komt, zo on the road down under, binnenkort dus kleine fotoreeks over roadkills in Aussie land!


Tijdens lange ritten word je getrakteerd op een natuurlijk schouwspel dat zich langs weerzijden van de pekzwarte weg, in rood, groen en gele kleuren manifesteert. De lucht maakt het pittoresk plaatje compleet met haar felblauwe tot zelfs roze en oranje kleuren. Een dichter vindt maw in dit landschap voldoende stof om meteen aan een nieuwe dichtbundel te beginnen. Over dit landschap later nog meer! Want als de Outback lonkt, wordt het plaatje alsmaar mooier…

Australië ligt aan de andere kant van de evenaar (down under dus) en daarom lopen de seizoenen hier omgekeerd met de Belgische. Terwijl jullie thuis de verwarming een graadje hoger draaien, duiken de Ozzies de kelder in op zoek naar afkoeling. Australië kreunt tussen december en februari onder de hitte!
Om onze bezwete lichaampjes van de nodige afkoeling te voorzien, vertrokken we richting The Great Ocean Road alwaar er ons hopelijk een duik in de frisse oceaan te wachten stond. Na slechts 2 uur links rijden, besloten we onze eerste dag te beëindigen in het kuststadje Geelong. Op de zo goed als volle camping kookten we onze eerste campermaaltijd ( spaghetti, uiteraard!) en stippelden we onze verdere reisroute uit.
large__MG_8349__1280x853_.jpg
Ons oorspronkelijke plan om ten westen van Melbourne de Great Ocean Road af te rijden, werd jammer genoeg al snel de kop ingedrukt toen bleek dat de Ozzies in zomertijd massaal richting westkust trekken om er af te koelen in de aan zee gelegen campings. Bijgevolg zaten wij zonder mogelijke camping én zonder verder plan. Ad hoc als we zijn, kozen we ervoor om later tijdens onze trip een tweede poging te wagen om de befaamde Great Ocean Road te bereizen. Voor nu trokken we ten noorden van Melbourne richting het Grampians Nationale Park.
The Grampians heeft maar liefst 11 campings en zodus was het geen probleem om er onze camper even van een rustplaats te voorzien. De camping was bovendien een attractie op zich met haar lokale wild life (kaketoe’s, emu’s en kangoeroes) die er vrolijk rond de kampeerders paradeerden.
large__MG_8360__1280x853_.jpglarge__MG_8432__1280x853_.jpglarge__MG_8378__..-_kopie.jpglarge__MG_8363__1280x853_.jpglarge__MG_8394__1280x853_.jpg
iemand begon zich op den duur als kangaroo te gedragen...

iemand begon zich op den duur als kangaroo te gedragen...


Naast de vele kangoeroes sprongen nog 2 andere figuren ons in het oog. Achter een struik verscholen, doemde de Apollo camper op van het Nijlense duo Makke en Lien. In tijden van facebook, mail en skype worden toevalligheden geminimaliseerd tot het winnen van de jackpot en zodus was ook deze ontmoeting niet geheel ongepland. Samen met hen dronken we als echte Belgen liters bier en aten we repen chocolade. Naarmate de avond vorderde, werd het des te gezelliger met de ongegeneerde kangoeroes die op korte afstand hun driften niet onder controle wisten te houden. De setting van de avond was er duidelijk geen van een bruin café maar van een openlucht bordeel. Jammer dat de Skippy’s geen demper op hun bekje hebben, want de oergeluiden die zij tijdens de daad produceren, zijn ongehoord en zelfs afschrikwekkend.
large__MG_8451__1280x853_.jpg
Naast driftige dieren, biedt de Grampians haar toeristen gelukkig nog wat meer moois aan. Je kan er milde en stoere wandelingen maken in het grote, groene natuurpark waarbij je omgeven wordt door prachtige zandsteenformaties, metershoge rode rotsen en uiteraard weer een meute op hol geslagen wild life!
Wij kozen voor de Wonderland Range wandeling, een 3 – uur durende wandeling doorheen smalle kliffen en langs stoffige wegen waarbij je op het einde beloond wordt met alweer een prachtig uitzicht. Wat zijn ze daar toch goed in, die Ozzies, in het creëren van look-out points! Net als hun scenic roads (sr in de volksmond), een route, meestal off road gelegen, die je langs mooie natuurpunten leidt.
large__MG_8512__853x1280_.jpglarge__MG_8527__1280x853_.jpglarge__MG_8541__853x1280_.jpglarge__MG_8424__1280x853_.jpglarge__MG_8417__1280x853_.jpglarge__MG_8411__1280x853_.jpg
large__MG_8572__1280x853_.jpg
Verder gingen we in The Grampians elkaar nog even competitief te lijf tijdens een partijtje mini-golf. Als kind vind je zo’n spel fantastisch, maar als volwassenen heb je het na 18 holes echt wel gehad met dit bij nader inzien infantiel spel. De infantiliteit van het spel heeft bovendien niets te maken met het feit dat Sacha won. Het verschil was trouwens niet zo groot. Bovendien heb ik andere kwaliteiten. Ik heb een goede, rechtse slag bij het boksen, moet u weten.
large__MG_8562__1280x725_.jpglarge__MG_8557__1280x853_.jpg
Van de driftige natuur naar de stad! Next town 2 visit: Adelaide, in SA.
de trip naar Adelaide kon niet vertrekken vooraleer Leslie zou poseren in de straat met haar naam die we on the road passeerden...

de trip naar Adelaide kon niet vertrekken vooraleer Leslie zou poseren in de straat met haar naam die we on the road passeerden...

Geplaatst door sacha jay 4:10 Gearchiveerd in Australië Reacties (5)

(Berichten 6 - 10 uit 33) « Pagina 1 [2] 3 4 5 6 7 »